فریادرس بی آبی در

           کاریان کهن کیست؟

    بحران بی آبی دراستان فارس و به ویژه مناطق روستائی لارستان ریشه درکم بارندگی وخشک سالی دارد وازدههاسال پیش همواره یکی از حیاتی ترین موضوعات و مطالبات به حق مردم برای پیگیری وحل وفصل بوده است. سالیان درازی می گذشت که مسئله آب مصرفی مردم ومخصوصا" تامین آب آشامیدنی درسطح روستاهای دهستان هرم واقع دربخش جویم ودهستان دهفیش از توابع بخش بنارویه لارستان مطرح بود واین موضوع سخت اذهان وافکارشوراهای محلی ومسئولین شهرستان واستان  رابرای برون رفت از  تنگناهای بی آبی ورفع نگرانی از مردم مشغول کرده بود.

     ازآن جائی که آبرسانی به شهرلارو شهرها وآبادی های بین راه ازسد سلمان فارسی به عنوان یک طرح ملی مصوب شده بود و بنا به گفته مسئولین  وقت شهرستان واستان امکان مشارکت وبرخورداری مردم مناطق بخش های فوق از این طرح ملی مصوب وجود نداشت .

     متولیان امور آب رسانی منطقه تنها راه چاره جوئی دراین مورد واگذاری آبیاری های  محلی  به آبفا روستائی شهرستان واجرای طرح آبرسانی هفت روستائی دو دهستان را از کوهپایه جنوب غربی روستای هرم که آب کافی برای حفر چاه وجود داشت تشخیص دادند.

      اجرای این طرح  چند سالی به دلیل نارضایتی ومخالفت اهالی روستای هرم به تعویق افتاد و تنش هائی درپی آورد ! زیراهرمی ها خوف خشک شدن چاه آبیاری  خود راداشتند و ازجمله آب لازم درآینده برای باغهای سرسبزو پر میوه مرکبات گوناگون هرم رادرمخاطره می دیدند ولی کارشناسان وقت معتقد به  وفورآب وواهی بودن نگرانی هابودند اگرچه چند سالی بیشتربه طول نینجامید که باغ های مرکبات  هرم وکاریان به دلیل کم آبی یکی پس ازدیگر خشک شدوثابت گردید که بیم  وهراس مردم هرم  زیاد هم بی جا وبی دلیل نبوده است !

    درهرحال این موصوع بادخالت مسئولین اداری وامنیتی شهرستان واستان وبادرمیانی ریش سفیدان روستاهای منطقه حل شد وبالاخره اهالی هر م راضی به انجام کارشدندو اجرای طرح توسط آبفاروستائی شهرستان لارستان که زحمات زیادی نیز دراین مورد متحمل شده بودند به مرحله اجرا درآمد و بیش ازیک دهه قبل کاریان کهن - بلغان - احمدمحمودی -لاغران - چغان - جلال آباد ودهفیش دربخش های یادشده (ضمن  تحت پوشش قرارگرفتن شبکه آبیاری ها)ومشارکت خیرین محلی درامرتامین اعتبارمالی  (باتلاش وکوشش دلسوزانه شوراها )برای  شرب ودیگر مصارف  خانگی وعمران وآبادانی ازآب کافی  برخوردارگردیدند و نگرانی ها ودغدغه های گذشته مردم درمورداین حیاتی ترین عنصر خلقت تاحدود زیادی  رفع گردید.

    به موازات اقدامات فوق به منظور پیشگیری از بی آبی های منطقه دهیاری وشورای اسلامی مرحله اول کاریان کهن  (که ضمن اجرای قوانین ومقررات شوراها درسطح کشور )تازه تشکیل شده بود بانظرمساعد مهندسین جهاد سازندگی وقت بخش وشهرستان به فکر مهارآب وتزریق آن به حوضچه های مصنوعی واجرای طرح آبخیزداری واحداث سد(بندخاکی) برروی رودخانه بزرگ فصلی کاریان کهن درمحلی موسوم به ((نجم الدین)) واقع در4کیلومتری کوهپایه جنوب شرقی این روستای باستانی افتادندودرخواست های کتبی خودرا ضمن چاپ درنشریات محلی  وملاقات بامتولیان وپیگیری های مستمرتوسط شورا های بعدی ادامه داد ندتاموفق گردیدندضمن کسب موافقت مسئولین امر کارشناسانی رابه دفعات  به محل  آورده وبامطالعات وبررسی های لازم خاک شناسی وتعیین دقیق محل احداث سد وتهیه  نقشه اجرای پروژه راضروری  ومهم تشخیص و به کمک نماینده وقت مردم درمجلس آن رامصوب وبودجه آن نیزپیش بینی واعلام گردید. لیکن از آن دوران به بعدعلیرغم همه درخواست ها ونامه نگاری ها بااین که  بیش از یک دهه از این  ماجرا می گذرد هیچ اقدام عملی درجهت  اجرای این پروژه صورت نگرفته است؟ درحالی که انجام این کاربسیارجنبه حیاتی برای منطقه دارد واگر به موقع عمل شده  بود نه تنهاموجب جلوگیری  از خشک شدن چاهای باغداران وکشاورزان  چندین روستا  می گردید بلکه اکنون  چاه آبیاری هانیزآب داشت واز رونق  خوبی برخورداربود.

     اهالی کاریان کهن دراین مورد کمافی السابق  مصروچشم انتظار جامه عمل پوشاندن این طرح بسیارمفید وحیاتی برای کشاورزی و  اساسی  برای آینده منطقه هستند!!

    چراهربار علیرغم قول و وعده های بسیارانجام این کارمهم و استراتژیک که درشکوفائی اقتصادی  نقش موثرداردبایدبه  تعویق بیفتد؟! وکاربه جائی برسدکه چاهای کشاورزان وباغ های مرکبات آن هاکه بسیار  سرسبز و پرثمرودارای میوه های مرغوب ومعروف بود وتا یکی ودودهه پیش هرساله  به شهرهای بزرگی نظیر شیراز- اصفهان وتهران  حمل می شد تماما" خشک  شودوازبین  برود !؟ و امروز نیز دزادامه شاهد باشیم که چاهای آب آشامیدنی ومصارف خانگی یکی پس از دیگری (علیرغم  کف شکنی های مکرر )خشک شودو مردم منطقه به ویژه اهالی روستای باستانی کاریان کهن  سخت درتنگنا ی بی آبی قرارگیرند وهرروزبیش از روز پیش دچار وضعیت ناراحت کننده ورنح آوربوده وبالاجبار زادگاه آباواجدادی خویش رایابه دلیل نبودآب یاقطع ووصل مکرربرق وکمبود پزشک خانواده ودارودرمان ترک نموده  وضمن پناه آوردن به شهرها برمشکلات  روزافرون  شهرنشینی نیز بیفزایند؟!

    پرواضح است که خوشحالی دارابودن  آب شیرین وآب برای دیگر مصارف حیاتی وعمران وآبادانی منطقه با افزایش جمعیت وبزرگ شدن روستاهاوبهره برداری های غیراصولی وخشک سالی های پیاپی دیری نپائید و جند سال بعدجیره بندی آب سراغ مردم آمد وکام اهالی روستاهای فوق را به تدریج تلخ  وتلخ ترکرد و نتیجه این شد که به دنبال خشک شدن چاهای کشاورزی - چاه آ بیاری قدیمی روستاها به ویژه چاه آبیاری کاریان که سال هاقبل اداره آن به آبفا روستائی شهرستان لارستان واگذار شده بودنیز روبه تهی رفت  واکنون اهالی این روستای باستانی مجبورند که آ ب مصرفی خودرا ازراه های دور بانرخ لیتری 100تا120 ریال خریداری ودربشکه های 1000تا5000 لیتری ذخیره نمایند!

   انجام این کارنیز برای همه میسر نیست بیشتر خانوادهای متمکن بدین ترتیب آب تهیه می نمایند .درحالی که افراد متوسط  وکم درآمد وخانواده های بی سرپرست وبی بضاعت برای تهیه آب  وضو- استحمام - شستشوی البسه وظروف غذاخوری وغیره سخت درمضیقه هستند ومی طلبد که هرچه سریعتر فکری  اساسی به حال مردم منطقه بشود.

   معتمدین  وشورای کاریان باراهنمائی های متولیان آبفای شهرستان به ناچارضمن دعوت از کارشناسانی پیرامون این روستای تاریخی  باهزینه خیرین محلی درجست وجوی آب بوده وازقرارمعلوم حوالی محل پیش بینی شده برای احداث سدموسوم به نجم الدین که درحال حاضر یک چاه کشاورزی وباغداری فعال نیزدرآن جا دایروآبدهی دارد مناسب حفرچاه جدید آبیاری برای کاریان کهن تشخیص داده اند که هزینه اجرای کارواستخراج آب واتصال به شبکه آبیاری روستادرفاصله 4 کیلومتری بین 300تا500 میلیون تومان اعتبارمالی لازم داردکه آبفا روستائی شهرستان حسب المعمول اعلام کرده که(پول نیست!) وهیچ  اعتباری برای انجام این کار دراختیارندارد !؟

   حال با این وضع مردم مانده ا ندو تگناهای بی آبی ! جه باید کرد؟ چه گونه مشکلات بی آبی باید برطرف شود؟ مردم انتظاردارند که متولیان اموربیش از تابه حال ساعی وکوشاباشند و با احساس مسئولیت بیشتر وابتکارعمل فوری دراین مورد (درقبال حقوق شهروندی هموطنان ورفاه آسایش عمومی)آن هم درگرمای طاقت فرسا وسوزان تابستان متعهدو نقش آفرین باشند. ان شاالله.